postparalax

Orhan Cem Çetin, fotoğrafçı vs.

Suistimal / Abuse

leave a comment »

20 Ekim’e kadar Sanatorium‘a -yukarıdaki başlığı taşıyan- bienale paralel sergimize bekliyoruz. Sergide, ilk denemelerini daha önce burada paylaştığım yeni serimden aşağıdaki işi görebilirsiniz:

İnsan yiyen kamyon / Man eating truck © O. Cem Çetin, 2011

Burada aynı seriden birkaç örnek daha göstermek istiyorum.

Bu fotoğrafları nasıl işlediğim merak ediliyor. Kısaca şunu söyleyebilirim: Tek kare, tek hareket ile, lokal dokunuşlar olmadan işliyorum. Popüler görüntü işleme yazılımının akıllı ölçeklendirme özelliğini kullanarak fotoğrafı sıkıştırıyorum. Yazılım, gereksiz ya da feda edilebilir bulduğu alanları atarak, daha önemli, daha vazgeçilmez olduğuna karar verdiği ayrıntıları koruyor. Böylece yazılımın ideolojisi ve fotoğrafın hakim atmosferi ortaya çıkıyor. Bana göre en çarpıcı örneklerden biri aşağıdaki “Maşallah” adını taşıyan görüntü. İnsanların yüzleri tümüyle yok olur ya da tanınmaz hale gelirken başka işaretlerin hiç bozulmadan, gayet okunaklı bir biçimde korunmuş olmasını manidar buluyorum.

Sergimizin duyurusu da şöyle:

Beni suistimal ediyorsun… Ne demektir suiistimal etmek? Hangi koşullarda bir şeyi veya birisini suistimal edebilirsiniz? Suistimal etmek aslında mümkün değildir, çünkü kökeninde bir sözleşme mevcuttur; halihazırda birisi tarafından,  herhangi başka birine verilmiş koşullar ve yetkeler dahilinde ya da birinin herhangi başka birine çizdiği sınırlar dahilinde gerçekleşir suistimal. Dolayısıyla iki taraf arasında bir sözleşme vardır, fakat sadece biri, bu sözleşmeden öngörmediği biçimde zararlı çıktığı için buna suistimal denir.  İşte bu anlamda aslında sanatçı da aynen böyle bir sözleşmeye tabidir. Kendi verili koşullarını veya yetkelerini kendi adına, sözleşmenin öngörmediği biçimde suistimal eder. Fakat farklı olarak sanatçının suistimal etmesi şu bakımdan herhangi bir şeyin ya da birinin suistimal etmesinden ya da edilmesinden farklıdır: Sanatçı bir şekilde suistimal edip sözleşmeyi bozarken eş zamanlı olarak bunu itiraf da etmektedir. Zaten sanatı, Deleuze’e göre bir nevi semptomoloji yapanda budur. “Sacher-Masoch’un Takdimi” adlı yapıtın önsözünde Deleuze’ün tartıştığı gibi, birini sanatçı yapan şey herhangi bir semptomun hem hastası hem de doktoru olabilmesindendir. “Suistimal” adlı sergiyi de aynı bu şekilde düşünebiliriz: Verili koşulları kendi eğilimleri adına, dolayısıyla kötüye kullanarak bozan 7 ayrı sanatçı ya da oyunbozan. Onları bir aks üzerinde yan yana getiren, bu aksı kaybetmeden ve etrafında  dağılmadan dönmelerini sağlayan şey ise itiraf ediyor oluşlarıdır.

Sena Başöz, Guido Casaretto, Orhan Cem Çetin, Can Ertaş, Yağız Özgen, Zeyno Pekünlü ve Tunca Subaşı’nın yapıtlarının yer aldığı “Suistimal” sergisi 10 Eylül – 20 Ekim 2011 tarihleri arasında Sanatorium Sivil Sanat İnisiyatifi’nde izleyicilerle buluşacak.

You abuse me… What does it mean to abuse or under which conditions might you abuse something or someone? As a matter of fact, abusing is not possible since originally it includes a contract – abusing occurs within the limits of the restrictions and authorities already given to someone or within the lines drawn for someone by somebody else. Accordingly, there is a contract between two parties, however, it is called abuse since only one party gets harmed from this contract in an unanticipated way. In this sense, indeed the artist is exactly subject to such a contract, too. He/she abuses his/her given conditions or authorities on his/her behalf in a way that the contract has not anticipated. However, differently from that, the abuse by the artist vary from the abuse by something or someone or their being abused: While the artist abuses in one way or the other, he/she also confesses this simultaneously. In any case, this is what makes art a symptomatology according to Deleuze. As Deleuze discusses in the preface of “The Presentation of Sacher Masoch”, what makes someone an artist is the fact that he/she can be both the patient and the doctor of any symptom. We can also consider the exhibition “Abuse” exactly in this way: 7 different artists or spoilsports who use the given conditions on behalf of their own tendencies, namely abuse them. And the thing that brings them side by side on an axis and make them revolve around this axis without losing it is that they confess.

The exhibition “Abuse” including works by Sena Başöz, Guido Casaretto, Orhan Cem Çetin, Can Ertaş, Yağız Özgen, Zeyno Pekünlü and Tunca Subaşı will meet the audience at Sanatorium Art Initiative between September 10 – Ocrober 20, 2011.


		

Written by Orhan Cem Çetin

14 Eylül 2011 09:21

çektim i_shot, benim_sanat my_art, sanat art kategorisinde yayınlandı

Tagged with , , ,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: