postparalax

Orhan Cem Çetin, fotoğrafçı vs.

Roman Özeti

with one comment

Annem de mahzunlaşmış durumda.
Uzun süredir görmediği ve bulunmasını istediği bazı kitaplar ve hatıra defterleri var.
Sık sık yanımıza gelip bize onları hatırlatıyor. Sonra yine sık sık gelip bulup bulmadığımızı soruyor.
Aslında bir tanesini bulduk.
Babamın ilk zamanlarında ona yeşil mürekkepli bir dolmakalemle, koyu kırmızı kumaş kapaklı, yuvarlak köşeli, fildişi renkli kağıdı olan bir deftere yazdığı şiirler.
Yarısına kadar dolu defter.
Demek ki sonra hasretlik bitmiş.
Henüz bulduğumu ona söylemedim.
Uygun bir an ve biraz rahat bir zaman bekleyeceğim.
Bazılarını ona okumamı isteyecektir. Kibarlığından; bana zahmet vermemek için.
Aslında benden hepsini, hem de ikişer kere okumamı istemek için can atıyor olacaktır.
Buna yetecek kadar zamanım olmasını bekleyeceğim.

Written by Orhan Cem Çetin

15 Kasım 2013 01:03

Bir Yanıt

Subscribe to comments with RSS.

  1. Bekleme… bence

    esen

    17 Kasım 2013 at 01:13


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: