postparalax

Orhan Cem Çetin, fotoğrafçı vs.

Yalnızca bir kez // Just once

leave a comment »

Babam beni hayatta  yalnızca bir kez paylamıştır. O da telefonda.

Bir kasaba otelinde kalıyordum. Cok geç saatlerde aniden telefon çaldı. Beni nasıI bulabildiğine hayret etmiştim. Hiç sesimi çıkartmadan onu dinledim. Haklıydı.

Daha sonra kardeşimi aradım. Kırgındım.

Telefonu kapattığımda parmak uçlarım simsiyahtı.

 

My dear father has scolded me only once. Just once. And that was on the phone.

I was in a hotel room at a remote town. Late at night in deep thoughts. Restless. Finally I decided to call dad. He immediately picked up. He was harsh. I was silent.

I then called my sister.

When I… when it was over, my fingertips were all

oily

black.

Alıntı:
TutKeep / OCÇ / 2008

Written by Orhan Cem Çetin

09 Ağustos 2014 16:03

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: